۱۰۳ آرامگاه،
از مراکش تا داکا

واژهٔ عربی «تُربة» دو معنای مرتبط با هم دارد: فرهنگ عربی-انگلیسی لین آن را «مقداری خاک یا زمین» معنا کرده است و نیز گور آدمی یا «گورستان، جای دفن»^۱. «دانشنامهٔ اسلام» یادآور می‌شود که این واژه که به معنای خاک بود، در معماری آرامگاهی اسلامی معنای گور یا آرامگاه یافت، و هرگاه در کتیبه‌ای آرامگاهی به‌تنهایی بیاید، بر آرامگاه دلالت دارد^۲،۳.

پس از آنکه واژهٔ «قُبّه» (گنبد) تا اندازهٔ زیادی جای آن را گرفت، ترک‌ها این واژه را به شکل «تُربه» (türbe) دوباره رواج دادند^۳. نام‌های دیگری برای این گونه بناها، از جمله کومبت، مقام، مشهد، بقعه، ضریح، قبه و روضه، اغلب با آن به‌جای یکدیگر به کار می‌رفت^۵. زبان انگلیسی این واژه را به شکل turbeh از ترکی وام گرفت که نام همین وبگاه است، و فرهنگ مریام-وبستر آن را گور یا آرامگاهی اسلامی تعریف می‌کند که از türbe ترکی و در اصل از turbah عربی آمده است^۴.